LITTLE ACT OF KINDNESS

I was in the kindergarten classroom, printing my son, Amen Learn's assignment.  Matagal na kasing sira ang printer ko.

While waiting for my printing job to get done, one girl pupil approached me and gave this:

One bite sized of Cheap Delight biscuit

I was touched by that little act of kindness.

It was little because like I said, it was a one bite-sized biscuit.  

It was little because it came from a little girl's hand.

Little act of kindness happen everyday.  Sometimes, we are just too busy to notice it or we fail to notice it because of its tiny size.

I am blessed to receive gifts and favor.  And  Facebook has become an avenue to express my gratitude to big and little act of kindness.

And because of those thanksgiving shoutouts, people are aware how blessed side of me.

But there is one fb friend who saw the other side, THE BETTER SIDE .

She said people are happy to bless me because I have a grateful heart.

And I think that she is making me realized that a grateful person is the one who attracts favor.

Thus, as my practice, not only a shoutout will I do to this one bite-sized biscuit, it will be  featured in my blog too!

HAPPY LITTLE ACT OF KINDNESS DAY EVERYONE!

SOSSY COMMUNION

The box

The contents

The bottle container 

The host container

juice cup

Siguro ang tanong niyo,  "Ano yan?"

Ang sabi ko naman, "Yan na nga!"

Matagal ko nang gustong magkaroon ng portable communion set na ito.  Ito ang supposed to be gamit ng isang pastor sa kanyang pagdadalaw sa mga miyemro na hindi nakapagsisimba at nakapagkokomunyon.

Nagdadalaw rin ako noon kahit wala ito pero walang box na katulad nito. Plastic bag ang lalagyan ko. Tuloy hindi na nga mukhang sossy, hindi pa mukhang holy.  Hahahahahahahahaha! Dahil available lamang ito sa US, lalong mahirap akong magkaroon ng ganito.

Pero dahil sa kagandahang loob ng isang professor namin sa Doctors of Ministry class, he promised to give me one when he heard me asking if he can buy one for me.  I never thought that he would give it to me for free.

Kaya ngayon, mas ganado akong magdalaw dahil sosyaling portable communion set na ang aking gamit.

At para maging ganap na sossy, iniisip ko ring magsuot na ng barong  sa pagdadalaw para tapatan ang ganda ng aking bagong gadget. Hahahahahahahahaha!

O kaya naman para mas holy ay ito ang  isusuot ko:

My ministerial gown

O di ba? can you imagine na nasa sasakyan ako at magdadalaw sa miyembro na suot ito.  Hahahahahahahahahaha

SINO ANG GUSTONG UNANG TUMANGGAP NG HOLY AT SOSSY COMMUNION? Hehehehehehehehehe!

A COUPLE OF COUPLES

This morning, she texted me if I am coming to the wake of a dear pastor's mother.  I told her yes.  I am sure that she and her husband have something for me.  Actually, they always have something for me and for us.

True enough, earlier tonight, they handed me a couple of gifts:

Anniversary shirt

And a book with a unique title

 And in the past their gifts  always comes in couple:

• A gift for me and for my wife

• A gift for me and for my Kuya Amos

• A gift for me and for my Diko Amiel

• A gift for me and for my son, Amen

• A gift for me and for my son, Aiehn 

• A gift for me and for my daughter and her goddaughter, Aiah 

• A gift for me and for my mother

• A gift for me and for my grandmother.

Again, they always come in couple:

• A cash gift and gift in kinds

• A cash gift and a pasalubong 

• A cash gift and a gift of prayers

• A cash gift and a gift of encouragement

• A cash gift and a gift of affirmation

• A cash gift and a gift of understanding

• A cash gift and a gift of forgiveness

They are expert also in remembering special occasions and making ordinary day memorable.

• They remember my birthday

• They remember  my love ones' birthday

• They remember to bring me "pasalubong" when they are out of town

• They remember when they just pass by to a mall and thinks a tshirt suits me

• They remember me when I am near

• They remember me when I am far

They  also exert effort in trying to know me more.

• They know my brand of clothing

• They know my preferred size

• They know my favorite book

• They know me as a pastor

• They know me as a person

• And many things about me that I thought they don't know, they know.

To you loving couple, this couple of words, "thank you" is not enough, it needs to have additional couple of words, "very much."

Judy and Julie Medin

SI NINOY AQUINO AT ANG AKING PAYO

Pagkatapos ng worship service namin kaninang umaga, isa sa mga kumamay sa akin ay yung babae na  nakipagappointment sa akin for counselling last Sunday ng 9 am this morning.  Hindi ko na rin masyadong pinansin ang dahilan niya kung bakit hindi siya nakapunta sa nasabing oras dahil marami akong kinakamayan na mga miyembro na lumalabas.  Sinabihan ko siya na maghintay sandali.  Tumayo siya sa gilid.  Pagkatapos makipagkamayan ay naupo pa ako sa meeting ng mga young adult at nakipagkuwentuhan sa isang kababaihan ng church.  Sa gitna ng aking pakikipagkuwentuhan ay naalala ko ang babaeng kausap ko.  Mabuti naman at nandoon pa siya.  Nawala na siya sa isip ko talaga. Paano naman 5 am pa lang gising na ako.  Hahahahahahaha!

Sa choir room kami nag-usap.  Problemang mag-asawa ang kanyang inihinga sa akin.  Mahaba-haba rin ang kanyang litanya.  May patak ng luha pang kasama.  Naramdaman ko nang nag-aalburuto ang aking mga bituka.  Lunch time na kaya. Habang pinakikinggan ko siya, sinusubukan ko namang i-counselling ang aking tiyan.  Hahahahahaha!

Hindi maalis sa isip ko ang emergency meeting  at seminar na susunod na mga gawain.  Hindi na ako makakapaglunch sa isip ko.  Pero alam kong mabigat ang loob ng counselee kaya pinilit kong isantabi ang galit ng mga bituka ko.

Maya-maya pa, pumasok na ang kanyang anak. Kanya itong pinalalabas pero ayaw nang papigil ang bata kaya wala na siyang magawa.

After I listened, I asked her of her plans now.  Panandaliang naglakbay ang aking isip.  Hindi ko nakuha ang kanyang sagot.

Pero ang payo ko sa kanya ay huwag pabayaan ang sarili at ibaling sa anak ang kandili.  May ilan pa akong sinabi.

Nagtapos kami sa panalangin.  Pero nagpatuloy siya sa pagbibigay ng pakimkim.

Tinanggihan ko.  Katwiran ko mas kailangan niya.  Pero mapilit siya.  At pinarealized niya sa akin na malaking kagaanan ang aking naiparating.

NAWALA TULOY ANG GUTOM KO.  Hahahahahahahahaha!

Parang puwede pang sa counselee ay makinig ako.  Hahahahahaha!

Ewan ko pero wala akong matandaan sa nakaraan na pagkatapos ng counseling session ako ay nabayaran.

Madalas, "Thank you Pastor" lang ang aking natitikman. Hahahaha!


Kaya, paging sa lahat ng may suliranin, bukas ang aking opisina for counseling 24/7.  Hahahahahahahahaha!

Hindi naman ibig sabihin na ibig kong maging bayaran.

Naibabahagi ko lamang na maramdaman mong may saysay ang ginawa mo kapag name-meet mo si Ninoy Aquino.  

Ang kaibahan ko lang kay Ninoy Aquino, e, naka-smile ako. :-)

CANDIES BE ME

The candies above were the ones  that I got when our facilitator in our group discussion asked us to get two to three candies from the plastic bag she was holding.  

This activity is part of our monthly Church Workers Meeting with the District Superintendent held in Sta. Mesa United Methodist Church.

I missed this one

And also this one

Those are candies wrapped in different colors but they are not just sweets, they are also avenues to answer the facilitators questions

This was her guide questions

This is our group

The group discussion started with this candy

The question was: Ano ang pakiramdam mo ngayon sa iyong dati o bagong destino (church appointment)?

One pastor who got the orange candy answered that he is happy.  To which our facilitator quickly remarked, "plastic." Hahahahahaha!

I agree.  Ministry are not like candies.  They are not always sweet.

My answer was there are things that are happy and there are things that are sad in the church.  For me, it was never absolutely happy.

The next candy is the "cool" candy wrapped in blue. 

The question was: Who strikes you the most in your ministry?  Why?

The ones who got the said candy shared about the one who inspired them to enter the ministy.

For me, the word "strikes" is better meant as the one who pulls you down in the ministry. And there are many who strike like lightning in the church.  Hahahahahahahaha!

I had no answer to that question because I didn't get the said candy.  Mabuti na lang.  Hahahahahahahahaha!

The Maxx green candy asked us: If you were not given a chance to become a servant of God, what other options you have in mind? Why?

I told them if I am not a pastor, I am a writer, a teacher and most of all, isa akong ARTISTA.  Hahahahahahahaha!

On the one hand, being a pastor makes me  write, teach and act also.  The Best Actor in Me.  Hahahahahahaha!

And another quick remark from our facilitator.  Mabuti na lang nag pastor ka.  Hindi ko alam kung ang ibig ba niyang sabihin ay magaling akong pastor o pangit akong artista.  Hahahahahahahaha!

The brown candy followed with this question, What are your plans for this conference year, 2012-2013 in your appointment and family?

The common answer was to acquire a certain property. Some said to see that their children finished schooling.

O di ba walang makalangit na concerns? Most of the workers concerns are the common concerns also of the congregation.

It's not my concern because it's not my candy. Hehehehehehe!

"Who are you as the servant of God," asked the yellow and the last candy.

Ang sagot ko:  Tanungin niyo na lang si Lord.  Iba-iba kasi tingin ko sa sarili ko bilang pastor.  At lalo na ng mga miyembro.  Baka nga tanong pa ng ilang kung bakit pa ako nagpastor e.  Hahahahahahaha!

Sa pagtatapos, enjoy ako sa tamis ng mga candies.  Pero mas naging matamis ang aming usapan. Masaya kasing malaman na sa ministry, may mga church workers at kanilang karanasan na para lang candies: 

MAY MAXX, MAY COOL, MAY DYNAMITE AT MAY CHAMP!

ADVANCE CELEBRATION

Kamakalawa, I wrote a post about birthday celebrations.  Ang sabi ko medyo malapit na ang birthday ko.  Today, ramdam na ramdam ko nga na malapit na ang birthday ko dahil may natanggap na agad akong regalo.  Hahahahahahahahahahaha!

Ang totoo, masyado ngang maaga ang pa-birthday na ito.  Nagkataon lang na sobra ang nabiling pang birthday gift ng aming District Superintendent para sa mga nagbirthday ng January hanggang June ng taong ito. 

Nagbibiro ako na January na ang birthday ko. January 32.  Hahahahaha!

Oo joke lang. Wala naman talagang January 32.

Pero hindi nagbibiro ang tadhana na bigyan ako ng advance birthday gift.  Hahahahahahaha!  

Kaya tinawag niya na rin sa harapan pati mga August celebrators.

Ang bilin ng aming DS, pag dating ng August, wag na raw ako tatayo  para tumanggap ng regalo dahil nakakuha na ako sa buwan ng Hulyo.

Sabi ko naman tatayo pa rin ako para sa birthday ko sa August ng susunod na taon.  Hahahahahahahahahahaha!

Advance celebrations at gift giving na ang uso. Hahahahahaha!

KAYO PUWEDE RIN NAMAN KAYONG MAKIUSO. Hahahaha!

Hindi ko naman ikasasama ng loob ang too advance birthday greetings at lalo na ang advance gift giving.  Hahahahahahaha!

THANK YOU DS RANNY JACINTO PARA SA ADVANCE CELEBRATION!

DOUBLE CELEBRATION

Pagkatapos ng activity sa church kagabi, umakyat na ako at nadatnan na nakatutok sa "Wiltime, Bigtime" ang mga anak ko.  Napanood na rin ako.

Mga "beki" ang mga contestants.  Isa na siya rito. 

Ang kalaban niya ay isang pagkaganda-gandang transgender na nagpasex reassignment na sa ibang bansa.  Sayang hindi ko siya nakunan ng aking camera.  Hindi ko naman kasi alam kung bloggable ba agad ang pinapanood ko.  Back to the said transgender, kung hindi niya sasabihin o aaminin, mukha talaga siyang babae. At mas maganda pa siya sa karaniwang mga babae. Pati boses niya ay boses babae.

Pero ibang klase itong si "Dowry." Yan ang name niya.

Siya ay tinatawag na "baklang bato."  Ang tipo ng bakla na wala anumang traced ng pagkababae.

Hindi lang siya baklang bato, sa iba siya ay baklang "bobo".  Taga Sultan Kudarat si Dowry.  Ayon sa kanya, hindi siya nakapag-aral kaya hindi niya alam bumasa at sumulat.

Isa lang ang intensiyon niya kaya siya sumali sa Wiltime, Bigtime, ang makapag-aral at matutong isulat ang kanyang pangalan.

Hindi lang siya isang baklang bato na baklang bobo.  Isa rin siyang baklang ang pagsasalita ay may punto.  Siguro alam niyo kung ano ang tinutukoy ko. At hindi naman kaila sa atin ang pananaw sa mga taong ang letter "I" ay nagiging letter "E" at vice versa.

Matapos niyang kumanta, P15k ang natanggap niya kay Willie.  Tatlong doble kaysa sa beki na maganda.  

Ang sabi niya sa natanggap na pera, may pambaon na raw siya pagpasok sa eskuwela.

Baklang Bato

Baklang Bobo

Baklang B _ s _ _a

Kung tayo siya, marahil isusumpa natin ang ating araw ng kapanganakan. Marahil sasabihin natin wala namang dahilan para magdiwang.

Pero hindi si Dowry, alam niyang i-celebrate ang kanyang birthday dahil alam niya kung kailan ang kanyang birthday. At alam niya na pasalamatan ang kanyang buhay at magsikap na paunlarin ang kanyang buhay.

Nang tanungin kasi siya ni Willie Revillame kung kailan ang birthday niya ...

Sumagot siya.

Tumawa naman ang anak ko sa sagot niya.

August 22 ang birthday niya.

Tama si Dowry, hindi na bale na di mo matutunan ang maraming bagay sa buhay.  Huwag lang makalimutan ang araw  na niregaluhan ka ng buhay!

Siya nga pala, August 22 rin ang birthday ko.

AT MEDYO MALAPIT NA BIRTHDAY NAMIN! DOUBLE CELEBRATION ITO.  Hehehehehehehe!